آویز بافتنی زنبور و شیشهٔ عسل با گل بابونه؛ ست آویز طبیعت

یک رشتهٔ آویز که از بالا به پایین شامل زنبور، شیشهٔ عسل، گل بابونه و اسطوخودوس است. مجموعه‌ای که یک روایت کوچک می‌سازد: زنبور، گل و محصولش.

زنبور با نوارهای متناوب زرد و مشکی بافته می‌شود. برای اینکه نوارها صاف و بدون پله باشند، تعویض رنگ را در آخرین کشش پایهٔ قبلی انجام دهید نه بعد از تمام شدن آن. این ترفند ساده، مرز رنگ‌ها را تمیز می‌کند.

بال‌های زنبور را با نخ سفید یک‌لا و بافت توری بسازید تا شفاف به نظر برسند. بال بافته‌شده با نخ ضخیم، سنگین و غیرواقعی است. اگر می‌خواهید بال‌ها فرمشان را نگه دارند، آن‌ها را با کمی چسب پارچه آهار بزنید.

شیشهٔ عسل یک استوانهٔ کوتاه با نخ عسلی است و درپوشش یک دایرهٔ قهوه‌ای که کمی بزرگ‌تر از دهانه باشد. یک برچسب کوچک هم می‌توانید از نمد ببرید و رویش بدوزید.

گل بابونه با گلبرگ‌های سفید باریک و مرکز زرد بافته می‌شود — همان ساختار گل مینا اما با گلبرگ‌های نازک‌تر و بیشتر. برای بابونه، نه تا یازده گلبرگ مناسب است.

ترتیب چیدمان روی رشته را از سنگین به سبک از بالا به پایین انتخاب نکنید؛ برعکس عمل کنید. اگر سنگین‌ترین قطعه — شیشهٔ عسل — در پایین باشد، رشته صاف می‌ایستد و تاب نمی‌خورد.

فاصلهٔ بین قطعات را حدود دو سانتی‌متر بگیرید. چسبیده بودن قطعات، رشته را به یک تودهٔ درهم تبدیل می‌کند.

این آویز برای آشپزخانه، کنار پنجره یا روی دستگیرهٔ کابینت هم قابل استفاده است، نه فقط روی کیف.

اگر می‌خواهید این آویز را در آشپزخانه استفاده کنید، حواستان به بخار باشد. نخ پنبه‌ای رطوبت را جذب می‌کند و در محیط مرطوب رنگ زرد به‌مرور کدر می‌شود. جای نصب را دور از بالای اجاق و ظرفشویی انتخاب کنید، یا هر چند ماه یک بار آویز را بشویید و در سایه خشک کنید.

رشته را از یک شاخهٔ چوبی طبیعی آویزان کنید نه از حلقهٔ فلزی؛ چوب با موضوع زنبور و عسل هماهنگ است و کل ترکیب طبیعی‌تر می‌شود.