جاکلیدی بافتنی قفس پرندهٔ آبی؛ ساخت میلههای قفس با نخ و مفتول
یک قفس پرنده با بدنهٔ آبی روشن، میلههای عمودی، گنبد کوچک بالا و یک پرندهٔ قهوهای که داخلش نشسته. برخلاف ظاهرش، بخش سختش بافت نیست بلکه ساخت میلههاست.
سه راه برای میلهها وجود دارد. اول: بافت یک قسمت توری با پایهبلند و فاصله، که سادهترین است اما میلهها نرم میمانند و فرو میریزند. دوم: پوشاندن مفتولهای عمودی با نخ، که سختترین اما بادوامترین است. سوم: دوخت نخهای عمودی روی یک حلقهٔ بالا و پایین، که تعادل خوبی بین این دو دارد و برای این اندازه پیشنهاد میشود.
حلقهٔ بالا و پایین را جداگانه و متراکم ببافید. این دو حلقه اسکلت قفساند و باید محکم باشند. بین آنها نخها را عمودی بکشید و در بالا و پایین گره بزنید. فاصلهٔ برابر بین میلهها مهم است — با شمردن دانههای حلقه فاصله را مشخص کنید نه با چشم.
گنبد بالای قفس یک نیمکرهٔ کوچک است که روی حلقهٔ بالا مینشیند. یک حلقهٔ آویز هم بالای گنبد اضافه کنید که هم تزئینی است و هم جای اتصال به کلید.
پرنده را قبل از بستن قفس داخلش بگذارید. سعی نکنید بعد از تمام شدن از لای میلهها بفرستید داخل — یا میلهها را پاره میکنید یا پرنده را له. پرنده را با نخ به کف قفس بدوزید تا در جابهجایی نلرزد.
رنگ آبی روشن برای قفس، هم فضای باز را تداعی میکند و هم پرندهٔ قهوهای را از داخل بهخوبی نشان میدهد. اگر قفس را تیره ببافید، داخلش دیده نمیشود و کل زحمت پرنده هدر میرود.
یک گل کوچک روی حلقهٔ پایین یا یک شاخهٔ سبز آویزان، جزئیاتی است که کار را از یک اسباببازی به یک تزئین تبدیل میکند.
اگر یکی از میلههای قفس پاره شد، لازم نیست همه را باز کنید. یک نخ جدید را از حلقهٔ بالا تا پایین بکشید و در همان دو نقطه گره بزنید؛ چون میلهها مستقلاند، تعمیر تکبهتک ممکن است.
پرندهٔ داخل قفس را کمی به یک سمت متمایل بدوزید؛ پرندهٔ دقیقاً روبهرو، بیروح و مثل مجسمه به نظر میرسد.
