آویز آینه ماشین بافتنی؛ گلدان آفتابگردان و گل مینا با نخ پنبهای
سه گلدان کوچک با بندهای هماندازه از یک حلقه آویزان شدهاند: دو تا آفتابگردان با گلبرگ زرد و مرکز قهوهای، و یکی با چند گل مینای سفید و کوچک. ایدهٔ اصلی این آویز، تکرار یک فرم ساده در سه نسخه است؛ چیزی که باعث میشود مجموعه منظم دیده شود بدون اینکه یکنواخت باشد.
گلدانها از پایین به بالا بافته میشوند: یک کف دایرهای کوچک، چند رج بدنهٔ صاف، و یک رج آخر با پایههای بلند که لبهٔ گلدان را کمی بیرون میدهد. همین رج آخر است که به قطعه حالت «گلدان» میدهد؛ بدون آن، فقط یک استوانه دارید. داخل گلدان را با چند تکه اسفنج یا الیاف پر کنید تا ساقهها سرجایشان بایستند.
برای آفتابگردان، مرکز را جداگانه بهصورت یک دایرهٔ متراکم قهوهای ببافید و گلبرگها را دور آن اضافه کنید. اگر گلبرگها را با نخ دولا ببافید، فرمشان بازتر میماند و زیر نور آفتاب که آویز مدام تکان میخورد، له نمیشود. گلهای مینا سادهترند: یک حلقهٔ جادویی، پنج زنجیره برای هر گلبرگ و یک مرکز زرد.
نکتهای که مخصوص آویز ماشین است و در پروژههای دیگر مطرح نیست، آفتاب است. داشبورد در تابستان بهشدت گرم میشود و نخهای اکریلیک ارزان در برابر نور مستقیم رنگ میبازند — مخصوصاً زرد و صورتی. نخ پنبهای رنگثابت انتخاب کنید و اگر ماشین را ساعتها زیر آفتاب پارک میکنید، آویز را موقع پیادهشدن بردارید.
طول بندها را طوری تنظیم کنید که پایینترین گلدان جلوی دید راننده را نگیرد. معیار ساده این است: آویز نباید از لبهٔ پایینی آینه بیشتر از ده سانتیمتر پایین بیاید. وزن کل هم مهم است؛ اگر گلدانها را زیادی پر کنید، آویز با هر ترمز تاب میخورد و حواسپرتکن میشود.
همین ایده با تغییر رنگ به یک آویز فصلی تبدیل میشود: نارنجی و زرشکی برای پاییز، سفید و آبی برای زمستان. چون هر گلدان جداگانه به حلقه بسته شده، میتوانید فقط یکی را عوض کنید.
اگر آویز در سرمای زمستان سفت و بیفرم شد، نگران نباشید؛ نخ پنبهای در دمای پایین جمع میشود. کافی است داخل ماشین را گرم کنید و با دست گلبرگها را باز کنید تا به حالت اول برگردد.
