جاکلیدی بافتنی موش سرآشپز با کلاه و قاشق؛ آمیگورومی آشپزخانه

یک موش خاکستری با گوش‌های گرد صورتی، کلاه سرآشپز سفید و یک قاشق چوبی در دست. برای هدیه دادن به کسی که آشپزی می‌کند، از یک شیء آشپزخانه‌ای شخصی‌تر است.

کلاه سرآشپز باید پفکی باشد و همین سخت‌ترین بخش کار است. آن را در دو قسمت ببافید: یک نوار استوانه‌ای برای پایه، و یک کرهٔ پهن و پرشده برای بالا. اگر یک‌تکه ببافید، به یک کلاه ساده می‌رسید نه کلاه سرآشپز.

ارتفاع کلاه باید حدود نصف ارتفاع کل موش باشد. کلاه کوتاه دیده نمی‌شود و کلاه بلند، موش را زیر خودش گم می‌کند.

گوش‌های موش دو دایرهٔ تخت‌اند با یک دایرهٔ کوچک‌تر صورتی در وسط. آن‌ها را در دو طرف سر و کمی متمایل به جلو بدوزید. گوش‌های صاف در دو طرف، موش را بی‌حالت نشان می‌دهد.

پوزهٔ موش را با چند رج کم‌شده به سمت جلو ببافید و یک بینی صورتی کوچک در نوکش بدوزید. سه سبیل با نخ نازک هم اضافه کنید — بدون سبیل، هر جونده‌ای شبیه خرس می‌شود.

دم را با یک زنجیرهٔ بلند و نازک بسازید و کمی خم بدوزید. دم صاف و افقی، مصنوعی به نظر می‌رسد.

قاشق را از یک خلال دندان و یک تکهٔ بیضی نمد بسازید و در دست موش بدوزید. برای اینکه دست قاشق را نگه دارد، انتهای دست را دور قاشق بپیچید و بدوزید.

خاکستری برای موش و سفید برای کلاه، ترکیب کلاسیکی است. اگر پیش‌بند کوچک قرمز یا راه‌راه اضافه کنید، شخصیت کامل می‌شود.

اگر می‌خواهید این طرح را برای فروش ببافید، زمان واقعی اجرا را یک بار با کرنومتر اندازه بگیرید. اکثر بافندگان زمان دوخت جزئیات — کلاه، سبیل‌ها، قاشق — را در قیمت‌گذاری فراموش می‌کنند، در حالی که همین بخش‌ها معمولاً نیمی از کل وقت را می‌گیرند. قیمت منصفانه، هزینهٔ نخ به‌علاوهٔ دستمزد ساعتی ضرب در زمان واقعی است، نه حدس.

کلاه سرآشپز را با نخ کمی سفت‌تر از بدن ببافید؛ کلاه با نخ نرم پف خودش را از دست می‌دهد و روی سر موش می‌خوابد.