جاکلیدی بافتنی پرندهٔ رنگی با دم بلند؛ آمیگورومی با پالت شاد

یک پرندهٔ کوچک با سر زرشکی، بدن سبز، دم بلند رنگی و پاهای زرد نازک. برخلاف پرنده‌های گرد و ساده، این یکی کشیده و باریک است و بیشتر شبیه پرنده‌های آوازخوان.

تعویض رنگ در بدنهٔ پرنده باید تدریجی به نظر برسد. اگر رنگ را ناگهانی عوض کنید، یک خط افقی واضح ایجاد می‌شود. راه بهتر این است که در دو یا سه رج مرزی، دانه‌ها را به‌صورت متناوب از دو رنگ ببافید تا رنگ‌ها در هم بروند.

دم بلند از چند نوار باریک با طول‌های متفاوت ساخته می‌شود. طول‌های نامساوی مهم‌اند؛ دم با پرهای هم‌اندازه، شبیه یک برس می‌شود. بلندترین پر را در وسط بگذارید و کوتاه‌ترها را در دو طرف.

پاها را روی مفتول ببافید. پرنده باید بتواند بایستد و بدون مفتول، پاهای نازک وزن بدن را تحمل نمی‌کنند. مفتول را از داخل بدن رد کنید و دو سرش را به شکل پنجه خم کنید.

منقار را با یک مثلث کوچک نارنجی یا زرد بسازید و کمی رو به پایین بدوزید. منقار افقی، پرنده را متعجب نشان می‌دهد؛ منقار کمی پایین‌تر، حالت طبیعی‌تری دارد.

چشم‌ها را نزدیک منقار و در دو طرف سر قرار دهید، نه در جلو. پرندگان چشم‌های جانبی دارند و همین جزئیات آناتومیک، پرنده را باورپذیر می‌کند.

در انتخاب رنگ، از سه یا چهار رنگ بیشتر استفاده نکنید. پرندهٔ رنگارنگ با هفت رنگ، به یک تودهٔ درهم تبدیل می‌شود. زرشکی، سبز، زرد و کمی نارنجی ترکیب متعادلی است.

بال‌ها را تخت و بدون پرکردن ببافید و آزاد بگذارید تا در حرکت تکان بخورند.

برای اینکه پرهای دم در جیب مچاله نشوند، لبهٔ هر پر را با یک رج پایه‌کوتاه دور بزنید. این حاشیهٔ نازک، پر را کمی سفت‌تر می‌کند و بعد از فشرده شدن دوباره باز می‌شود — بدون آن، پرها لوله می‌شوند و دیگر صاف نمی‌شوند.

رنگ‌ها را از یک پالت انتخاب کنید نه تصادفی؛ چهار رنگ که همه کمی خاکی یا همه کمی روشن باشند، کنار هم آرام‌تر می‌نشینند.