زیورآلات دست بافتنی با زنجیرهٔ گل مینا؛ مچبند سبز و حلقهٔ انگشتی
در این طرح، بهجای شاخههای منشعب، یک زنجیرهٔ پیوستهٔ گل مینا از مچبند سبز شروع میشود و به یک حلقهٔ انگشتی ختم میشود. سادگی خطش، آن را برای استفادهٔ روزمره از نسخههای شلوغتر مناسبتر میکند.
زنجیرهٔ گل را بهصورت پیوسته ببافید نه اینکه گلها را جدا بسازید و بدوزید. روش کار این است: یک گل ببافید، بدون قطع نخ چند زنجیره بزنید، گل بعدی را ببافید و همینطور ادامه دهید. نتیجه یک رشتهٔ یکپارچه است که هیچ درز و تهنخی ندارد.
فاصلهٔ بین گلها را حدود یک سانتیمتر بگیرید. اگر چسبیده باشند، زنجیره سفت میشود و روی دست خم نمیشود؛ اگر خیلی دور باشند، رشته خالی و نازک به نظر میرسد.
برگها را بین گلها و روی همان زنجیرهٔ اتصال اضافه کنید. هر برگ فقط چهار زنجیره و برگشت است. این کار زنجیره را پرتر میکند بدون اینکه سنگین شود.
مچبند را کشباف و به عرض دو تا سه سانتیمتر ببافید. سبز تیرهٔ آن، هم پایهٔ محکمی برای زنجیرهٔ سفید است و هم نقش قاب را بازی میکند.
حلقهٔ انگشتی را روی انگشت وسط قرار دهید. انگشت وسط بلندترین است و زنجیره روی آن کشیده و صاف میماند؛ روی انگشت اشاره یا انگشتری، زنجیره کج میافتد.
برای اندازهگیری دقیق، قطعه را روی دست ببندید و مچ را چند بار خم و راست کنید. اگر در حالت مشتکرده زنجیره کشیده شد، یک سانتیمتر بلندتر ببافید.
این طرح با نخ نازک بهتر جواب میدهد؛ نخ ضخیم گلها را بزرگ میکند و ظرافت زنجیره از بین میرود.
اگر انگشتهایتان باریک است و حلقه شل میشود، بهجای بافتن دوباره، یک نخ کشسان نازک را از داخل حلقه رد کنید و ته آن را گره بزنید. این راهحل ده ثانیهای، حلقه را قابل تنظیم میکند بدون اینکه ظاهرش تغییر کند.
برای اینکه زنجیره روی پوست نچسبد، نخ مرسریزه انتخاب کنید؛ سطح صافش در تماس با عرق دست هم لیز میماند و به مو یا آستین گیر نمیکند.
