این زیرانداز از تکرار یک موتیف مربعی ساخته شده: مرکز زرد، گلبرگهای سفید و زمینهٔ خاکستری تیره. هر مربع جداگانه بافته و در پایان به هم دوخته میشود — روشی که برای پروژههای بزرگ عملیتر از بافت یکتکه است، چون میتوانید کار را در فرصتهای کوتاه پیش ببرید و حملش هم راحت است.
اندازهٔ هر موتیف را قبل از شروع تعیین کنید. اگر یک مربع نمونه ببافید و اندازهاش دوازده سانتیمتر شود، برای زیراندازی به ابعاد هفتاد در صد و ده سانتیمتر به حدود شش در نه، یعنی پنجاهوچهار موتیف نیاز دارید. این محاسبه را حتماً با نخ و قلاب خودتان انجام دهید؛ اختلاف یک سانتیمتر در هر موتیف، در کل کار به بیش از ده سانتیمتر میرسد.
برای دوخت موتیفها به هم دو راه دارید: دوخت با سوزن که درزی صاف و نامرئی میسازد، و اتصال با قلاب که برجستهتر است و خطوط شبکهای بین مربعها ایجاد میکند. برای زیراندازی که رویش مینشینند، دوخت با سوزن راحتتر است چون سطح یکدستتری میدهد.
انتخاب نخ برای این کاربرد مهمتر از پروژههای تزئینی است. نخ پنبهای ضخیم بهترین گزینه است: شسته میشود، وارفتگی ندارد و زیر پا سر نمیخورد. از نخهای پرزدار و موهر پرهیز کنید؛ پرز روی زمین جمع میکند و شستوشو خرابش میکند.
حاشیهٔ دور کار را با همان رنگ زمینه و سه تا چهار رج پایهکوتاه ببافید. این حاشیه فقط تزئینی نیست — لبههای موتیفها را قفل میکند و از باز شدن درزها در طول زمان جلوگیری میکند. در گوشهها سه پایه در یک دانه بزنید تا کار تخت بماند و لبه جمع نشود.
برای نگهداری، شستوشوی دستی در آب ولرم و خشککردن روی سطح صاف بهترین روش است. آویزان کردن باعث میشود وزن آب بافت را بکشد و ابعاد کار برای همیشه تغییر کند. هر بار بعد از شستن، لبهها را با دست به شکل اصلی برگردانید تا مربعها زاویهٔ درستشان را نگه دارند.
برای اینکه رنگ خاکستری تیره روی موتیفهای سفید پس ندهد، اولین شستوشو را با یک دستمال جاذب رنگ انجام دهید. نخهای تیرهٔ ارزان در اولین شستن رنگ میدهند و گلهای سفید برای همیشه خاکستری میشوند.
این زیرانداز از تکرار یک موتیف مربعی ساخته شده: مرکز زرد، گلبرگهای سفید و زمینهٔ خاکستری تیره. هر مربع جداگانه بافته و در پایان به هم دوخته میشود — روشی که برای پروژههای بزرگ عملیتر از بافت یکتکه است، چون میتوانید کار را در فرصتهای کوتاه پیش ببرید و حملش هم راحت است.
اندازهٔ هر موتیف را قبل از شروع تعیین کنید. اگر یک مربع نمونه ببافید و اندازهاش دوازده سانتیمتر شود، برای زیراندازی به ابعاد هفتاد در صد و ده سانتیمتر به حدود شش در نه، یعنی پنجاهوچهار موتیف نیاز دارید. این محاسبه را حتماً با نخ و قلاب خودتان انجام دهید؛ اختلاف یک سانتیمتر در هر موتیف، در کل کار به بیش از ده سانتیمتر میرسد.
برای دوخت موتیفها به هم دو راه دارید: دوخت با سوزن که درزی صاف و نامرئی میسازد، و اتصال با قلاب که برجستهتر است و خطوط شبکهای بین مربعها ایجاد میکند. برای زیراندازی که رویش مینشینند، دوخت با سوزن راحتتر است چون سطح یکدستتری میدهد.
انتخاب نخ برای این کاربرد مهمتر از پروژههای تزئینی است. نخ پنبهای ضخیم بهترین گزینه است: شسته میشود، وارفتگی ندارد و زیر پا سر نمیخورد. از نخهای پرزدار و موهر پرهیز کنید؛ پرز روی زمین جمع میکند و شستوشو خرابش میکند.
حاشیهٔ دور کار را با همان رنگ زمینه و سه تا چهار رج پایهکوتاه ببافید. این حاشیه فقط تزئینی نیست — لبههای موتیفها را قفل میکند و از باز شدن درزها در طول زمان جلوگیری میکند. در گوشهها سه پایه در یک دانه بزنید تا کار تخت بماند و لبه جمع نشود.
برای نگهداری، شستوشوی دستی در آب ولرم و خشککردن روی سطح صاف بهترین روش است. آویزان کردن باعث میشود وزن آب بافت را بکشد و ابعاد کار برای همیشه تغییر کند. هر بار بعد از شستن، لبهها را با دست به شکل اصلی برگردانید تا مربعها زاویهٔ درستشان را نگه دارند.
برای اینکه رنگ خاکستری تیره روی موتیفهای سفید پس ندهد، اولین شستوشو را با یک دستمال جاذب رنگ انجام دهید. نخهای تیرهٔ ارزان در اولین شستن رنگ میدهند و گلهای سفید برای همیشه خاکستری میشوند.