مجموعه آویز گل بافتنی؛ چهار طرح مینا، شکوفه، اسطوخودوس و آفتابگردان

چهار آویز گل که هرکدام ساختار متفاوتی دارند: گل مینا با گلبرگ‌های کشیده و مرکز زرد، شکوفهٔ صورتی با گلبرگ‌های گرد و پهن، اسطوخودوس با گل‌های ریز روی ساقه، و آفتابگردان با مرکز برجستهٔ قهوه‌ای.

این چهار طرح عمداً کنار هم آمده‌اند چون چهار تکنیک پایهٔ گل‌بافی را پوشش می‌دهند. اگر تازه شروع کرده‌اید، همین چهار تا را که یاد بگیرید، تقریباً هر گلی را می‌توانید بسازید.

گلبرگ کشیده — مثل مینا — با زنجیره و برگشت روی همان زنجیره ساخته می‌شود: چند زنجیره بزنید، یکی رد کنید و روی بقیه پایه‌کوتاه و نیم‌پایه بزنید. طول زنجیره، طول گلبرگ را تعیین می‌کند.

گلبرگ گرد — مثل شکوفه — با پایه‌بلند در یک دانه و بستن آن‌ها ساخته می‌شود. سه پایه‌بلند که در بالا با هم بسته شوند، یک گلبرگ پهن و برجسته می‌دهد.

گل‌های ریز روی ساقه — اسطوخودوس — با تکرار یک واحد کوچک روی زنجیرهٔ اصلی اجرا می‌شوند و مرکز برجسته — آفتابگردان — با بافت پفکی یا دیسک جداگانه.

برگ‌ها را در هر چهار طرح یکسان ببافید. همین یک عنصر مشترک است که مجموعه را به‌عنوان یک ست به هم متصل می‌کند، حتی وقتی گل‌ها کاملاً متفاوت‌اند. برگ استاندارد: زنجیره، برگشت با نیم‌پایه و پایه‌بلند، و یک نوک تیز در انتها.

برای قلاب فلزی، از نوع چرخان استفاده کنید. گل‌ها سبک‌اند و روی کیف مدام می‌چرخند؛ قلاب ثابت باعث می‌شود بند تاب بخورد و بعد از مدتی نخ‌هایش باز شود.

هر گل حدود بیست دقیقه وقت می‌برد، پس ساختن یک مجموعهٔ کامل در یک بعدازظهر شدنی است.

برای نگهداری مجموعه، هر گل را جداگانه در یک کیسهٔ کوچک بگذارید تا گلبرگ‌ها به هم گیر نکنند. اگر همه را در یک جعبه بریزید، برگ‌های نوک‌تیز لای گلبرگ‌ها می‌روند و موقع بیرون آوردن، نخ کشیده می‌شود.

هر چهار گل را با یک ضخامت نخ ببافید؛ اگر یکی را با نخ ضخیم‌تر ببافید، در کنار بقیه بزرگ و ناهماهنگ دیده می‌شود حتی اگر الگویش یکسان باشد.