کش و آویز مو بافتنی با گل صورتی و منگوله؛ اکسسوری موی دستساز
یک رشتهٔ بلند از گلهای صورتی و سفید که به کش مو وصل میشود و در انتهایش منگولههای صورتی و سبز آویزان است. روی موی بافته یا دماسبی میافتد و در حرکت تکان میخورد.
مهمترین نکته در اکسسوری مو، اتصال آن به کش است. اگر گلها را مستقیم به کش بدوزید، هر بار که کش کشیده میشود درزها فشار میبینند و پاره میشوند. راه درست این است که یک نوار بافتهشدهٔ کوتاه دور کش بپیچید و رشته را به آن نوار وصل کنید؛ نوار حرکت میکند اما درز ثابت میماند.
نخ را نرم انتخاب کنید. نخهای زبر و ضخیم به مو گیر میکنند و موقع باز کردن، تار مو را میکشند. پنبهٔ مرسریزه یا نخ ویسکوز بهترین گزینهاند چون سطح صافی دارند.
طول رشته را متناسب با طول مو تنظیم کنید. برای موی بلند، بیست تا بیستوپنج سانتیمتر خوب است؛ برای موی کوتاه، ده سانتیمتر کافی است وگرنه آویز از مو بلندتر میشود.
منگولهها را در انتها بگذارید نه در وسط. وزنشان رشته را صاف نگه میدارد و اگر در وسط باشند، رشته از همانجا خم میشود. برای ساخت منگوله، نخ را دور یک کارت مقوایی بپیچید، وسط را ببندید، پایین را ببرید و پرزها را با شانه باز کنید.
گلها را از بزرگ به کوچک از بالا به پایین بچینید. این ترتیب چشم را در طول رشته هدایت میکند و رشته را کشیدهتر نشان میدهد؛ ترتیب برعکس، پایین رشته را سنگین میکند.
اگر برای کودک میسازید، وزن کل را زیر ده گرم نگه دارید و از مهرهٔ کوچک استفاده نکنید.
اگر آویز روی موی نازک سنگینی میکند، وزنش را با حذف یکی دو منگوله کم کنید. معیار ساده این است که آویز نباید کش را از جای خودش پایین بکشد؛ اگر بعد از نیم ساعت کش سُر خورده، آویز سنگین است.
اگر برای موی بافته میسازید، رشته را کمی بلندتر بگیرید تا در طول بافت پخش شود؛ روی دماسبی برعکس، رشتهٔ کوتاهتر بهتر میافتد.
