زیورآلات دست بافتنی زرشکی با گل رز؛ دستبند و انگشتر متصل
این قطعه یک زیورآلات یکپارچه است که از مچ شروع میشود، روی پشت دست ساقه میدهد و به چند انگشتر ختم میشود. رنگ زرشکی با گلهای رز پیچی و برگهای ریز، حالوهوایی نزدیک به ایریش کروشه دارد.
ساختار کار سه بخش دارد: مچبند بافتهشده که پایه است، شبکهٔ ساقهها روی پشت دست، و حلقههای انگشتی. ترتیب اجرا هم از مچ به انگشت است — اگر برعکس شروع کنید، اندازهها به هم میریزد.
مچبند را با بافت کشباف — پایهکوتاه از پشت دانه — ببافید تا کمی کش داشته باشد و روی مچ بنشیند. عرض سه تا چهار سانتیمتر مناسب است؛ باریکتر از آن زیر وزن ساقهها میچرخد.
ساقهها را نه بهصورت نوار پهن که بهصورت رشتههای باریک و منحنی ببافید. مسیرشان را قبل از بافت روی دست خودتان با نخ آزاد بچینید و اندازه بگیرید. پشت دست موقع باز و بسته شدن مشت کش میآید، پس ساقهها باید حدود یک سانتیمتر آزادی داشته باشند وگرنه قطعه سفت و آزاردهنده میشود.
حلقههای انگشتی را قابل تنظیم نبافید — با اندازهٔ دقیق ببافید. حلقهٔ گشاد در میآید و حلقهٔ تنگ خون را بند میآورد. دور انگشت را با یک نوار کاغذی اندازه بگیرید و یک میلیمتر آزادی بگذارید.
گلهای رز را در نقاط اتصال بدوزید، یعنی جایی که ساقهها به هم میرسند. این کار دو فایده دارد: هم گرههای اتصال را میپوشاند و هم به چشم نظم میدهد.
این قطعه بیشتر برای عکاسی، مراسم و اجرای نمایشی مناسب است تا استفادهٔ روزمره. برای شستوشو، فقط دستی و در آب سرد؛ فرم ساقهها با گرما تغییر میکند.
برای اینکه ساقههای روی پشت دست موقع پوشیدن گیر نکنند، قطعه را از انگشت شروع کنید نه از مچ: اول حلقهها را روی انگشتان بیندازید، بعد مچبند را ببندید. ترتیب برعکس، شاخهها را میکشد.
گلهای رز را در سه اندازه ببافید و بزرگترین را روی مچ بگذارید؛ کاهش اندازه به سمت انگشتان، دست را کشیدهتر نشان میدهد.
