بندی با زمینهٔ سفید یا شیری و شاخههای اسطوخودوس بنفش که بهصورت مورب رویش نشستهاند. برخلاف بندهایی که گل روی مچ دارند، اینجا نقش در طول بند کشیده شده و همین آن را کشیدهتر و ظریفتر نشان میدهد.
زمینه را با پایهکوتاه و بافت متراکم ببافید. برای گلدوزی روی بافت، هرچه بافت پایه متراکمتر باشد نتیجه تمیزتر است؛ روی بافت شل، نخهای گلدوزی فرو میروند و شاخه محو میشود.
شاخهٔ اسطوخودوس از یک خط ساقه و ده تا پانزده گل ریز ساخته میشود. ساقه را با دوخت زنجیرهای و نخ سبز روشن بکشید، و گلها را با گرهٔ فرانسوی بنفش در دو طرف ساقه بزنید. گرهها را از پایین به بالا کوچکتر و متراکمتر کنید تا شاخه واقعی به نظر برسد.
سه شاخه در طول بند کافی است؛ یکی روی هر بازو و یکی نزدیک قاب. اگر کل بند را پر کنید، وقتی بند دور مچ میپیچد نقشها روی هم میافتند و درهم میشوند.
یک نکتهٔ عملی دربارهٔ رنگ سفید: بند ساعت دائم با پوست و آستین در تماس است و سریع کثیف میشود. اگر نخ پنبهای صددرصد انتخاب کنید، بعد از چند بار شستن وا میرود. نخی با ترکیب پنبه و پلیاستر هم کمتر لک میگیرد و هم فرمش را نگه میدارد.
برای اتصال به قاب، انتهای بند را دور فنر بپیچید و با نخ محکم بدوزید، بعد روی درز را با چند بخیهٔ نامرئی بپوشانید. اگر فقط چسب بزنید، با اولین کشش باز میشود.
طول کل بند را روی مچ خودتان امتحان کنید و نه با متر. مچ گرد است و اندازهٔ خطی همیشه کمی کوتاهتر از واقعیت در میآید.
اگر بند سفید لک گرفت، قبل از هر چیز آن را از قاب ساعت جدا کنید. شستن بند در حالی که به فلز وصل است باعث میشود رطوبت زیر فنر بماند و لکهٔ زنگ روی نخ ایجاد کند که دیگر پاک نمیشود.
شاخههای اسطوخودوس را در یک جهت و با شیب یکسان بدوزید؛ شاخههایی که در جهتهای مختلف باشند، بند را شلوغ و بینظم نشان میدهند.
بندی با زمینهٔ سفید یا شیری و شاخههای اسطوخودوس بنفش که بهصورت مورب رویش نشستهاند. برخلاف بندهایی که گل روی مچ دارند، اینجا نقش در طول بند کشیده شده و همین آن را کشیدهتر و ظریفتر نشان میدهد.
زمینه را با پایهکوتاه و بافت متراکم ببافید. برای گلدوزی روی بافت، هرچه بافت پایه متراکمتر باشد نتیجه تمیزتر است؛ روی بافت شل، نخهای گلدوزی فرو میروند و شاخه محو میشود.
شاخهٔ اسطوخودوس از یک خط ساقه و ده تا پانزده گل ریز ساخته میشود. ساقه را با دوخت زنجیرهای و نخ سبز روشن بکشید، و گلها را با گرهٔ فرانسوی بنفش در دو طرف ساقه بزنید. گرهها را از پایین به بالا کوچکتر و متراکمتر کنید تا شاخه واقعی به نظر برسد.
سه شاخه در طول بند کافی است؛ یکی روی هر بازو و یکی نزدیک قاب. اگر کل بند را پر کنید، وقتی بند دور مچ میپیچد نقشها روی هم میافتند و درهم میشوند.
یک نکتهٔ عملی دربارهٔ رنگ سفید: بند ساعت دائم با پوست و آستین در تماس است و سریع کثیف میشود. اگر نخ پنبهای صددرصد انتخاب کنید، بعد از چند بار شستن وا میرود. نخی با ترکیب پنبه و پلیاستر هم کمتر لک میگیرد و هم فرمش را نگه میدارد.
برای اتصال به قاب، انتهای بند را دور فنر بپیچید و با نخ محکم بدوزید، بعد روی درز را با چند بخیهٔ نامرئی بپوشانید. اگر فقط چسب بزنید، با اولین کشش باز میشود.
طول کل بند را روی مچ خودتان امتحان کنید و نه با متر. مچ گرد است و اندازهٔ خطی همیشه کمی کوتاهتر از واقعیت در میآید.
اگر بند سفید لک گرفت، قبل از هر چیز آن را از قاب ساعت جدا کنید. شستن بند در حالی که به فلز وصل است باعث میشود رطوبت زیر فنر بماند و لکهٔ زنگ روی نخ ایجاد کند که دیگر پاک نمیشود.
شاخههای اسطوخودوس را در یک جهت و با شیب یکسان بدوزید؛ شاخههایی که در جهتهای مختلف باشند، بند را شلوغ و بینظم نشان میدهند.