چهار دستهگل کوچک که هرکدام از چند شاخهٔ کوتاه ساخته شدهاند: اسطوخودوس بنفش، گل زنگولهای آبی، شکوفهٔ سفید و میموزای زرد. پایین هر دسته با یک نوار بافته بسته شده و به حلقه وصل است.
روش بافت گلهای ریز روی ساقه ساده اما تکراری است: یک زنجیرهٔ بلند برای ساقه بزنید، و در راه برگشت روی همان زنجیره، در فاصلههای مشخص یک گلبرگ کوچک — سه زنجیره و برگشت — اضافه کنید. هرچه فاصلهها کمتر باشد، شاخه پرتر میشود.
برای اسطوخودوس، گلها باید ریز و متراکم باشند و از پایین به بالا کوچکتر شوند. این کاهش تدریجی همان چیزی است که شاخه را واقعی نشان میدهد؛ اگر همهٔ گلها هماندازه باشند، شاخه شبیه یک برس میشود.
میموزا با گرههای پفکی زرد اجرا میشود: چند حلقهٔ نیمهتمام روی هم که با یک بست بسته میشوند. اگر با این تکنیک آشنا نیستید، جایگزین سادهاش این است که چند دانه پومپوم خیلی کوچک بسازید و روی ساقه بدوزید.
برای بستن دسته، همهٔ ساقهها را در دست بگیرید، تهها را با نخ محکم ببندید و بعد یک نوار بافته دور محل بستن بپیچید. اگر فقط گره بزنید، ساقهها بعد از مدتی از هم باز میشوند.
تعداد شاخه در هر دسته فرد باشد — سه، پنج یا هفت. دستههای زوج به دو نیمهٔ قرینه تقسیم میشوند و خشک به نظر میرسند؛ این قاعدهای است که گلآرایان واقعی هم رعایت میکنند.
مجموعهٔ چهارتایی را میتوانید بهعنوان یک ست فصلی معرفی کنید: اسطوخودوس برای بهار، میموزا برای زمستان، مینا برای تابستان. هر کدام کمتر از نیم ساعت بافت میخواهد.
برای ارائهٔ این مجموعه بهعنوان هدیه، هر دسته را در یک کاغذ نازک بپیچید مثل دستهگل واقعی. همین بستهبندی ساده، ارزش درکشدهٔ کار را چند برابر میکند و پنج دقیقه بیشتر وقت نمیگیرد.
هر دسته را با تعداد شاخهٔ متفاوت ببافید — سه، پنج و هفت — تا مجموعه یکنواخت نشود و هر کدام شخصیت خودش را داشته باشد.
چهار دستهگل کوچک که هرکدام از چند شاخهٔ کوتاه ساخته شدهاند: اسطوخودوس بنفش، گل زنگولهای آبی، شکوفهٔ سفید و میموزای زرد. پایین هر دسته با یک نوار بافته بسته شده و به حلقه وصل است.
روش بافت گلهای ریز روی ساقه ساده اما تکراری است: یک زنجیرهٔ بلند برای ساقه بزنید، و در راه برگشت روی همان زنجیره، در فاصلههای مشخص یک گلبرگ کوچک — سه زنجیره و برگشت — اضافه کنید. هرچه فاصلهها کمتر باشد، شاخه پرتر میشود.
برای اسطوخودوس، گلها باید ریز و متراکم باشند و از پایین به بالا کوچکتر شوند. این کاهش تدریجی همان چیزی است که شاخه را واقعی نشان میدهد؛ اگر همهٔ گلها هماندازه باشند، شاخه شبیه یک برس میشود.
میموزا با گرههای پفکی زرد اجرا میشود: چند حلقهٔ نیمهتمام روی هم که با یک بست بسته میشوند. اگر با این تکنیک آشنا نیستید، جایگزین سادهاش این است که چند دانه پومپوم خیلی کوچک بسازید و روی ساقه بدوزید.
برای بستن دسته، همهٔ ساقهها را در دست بگیرید، تهها را با نخ محکم ببندید و بعد یک نوار بافته دور محل بستن بپیچید. اگر فقط گره بزنید، ساقهها بعد از مدتی از هم باز میشوند.
تعداد شاخه در هر دسته فرد باشد — سه، پنج یا هفت. دستههای زوج به دو نیمهٔ قرینه تقسیم میشوند و خشک به نظر میرسند؛ این قاعدهای است که گلآرایان واقعی هم رعایت میکنند.
مجموعهٔ چهارتایی را میتوانید بهعنوان یک ست فصلی معرفی کنید: اسطوخودوس برای بهار، میموزا برای زمستان، مینا برای تابستان. هر کدام کمتر از نیم ساعت بافت میخواهد.
برای ارائهٔ این مجموعه بهعنوان هدیه، هر دسته را در یک کاغذ نازک بپیچید مثل دستهگل واقعی. همین بستهبندی ساده، ارزش درکشدهٔ کار را چند برابر میکند و پنج دقیقه بیشتر وقت نمیگیرد.
هر دسته را با تعداد شاخهٔ متفاوت ببافید — سه، پنج و هفت — تا مجموعه یکنواخت نشود و هر کدام شخصیت خودش را داشته باشد.