آویز بافتنی جعبهٔ کادو با روبان آبی؛ کاردستی کوچک برای تزئین هدیه
یک مکعب کوچک سفید یا شیری با روبان آبی که دورش پیچیده و بالایش پاپیون شده. کاربردش گستردهتر از چیزی است که به نظر میرسد: آویز کیف، جاکلیدی، تزئین روی بستهبندی کادو، یا حتی بهعنوان کارت اسم روی میز مهمانی.
سختترین بخش، مکعب ماندن مکعب است. اگر آن را یکتکه و لولهای ببافید و پر کنید، به سرعت به یک بالش گرد تبدیل میشود. تنها راه مطمئن، بافت شش مربع جداگانه و دوختن آنها به هم است. پنج تا را بدوزید، اسفنج بریدهشده در همان ابعاد را داخل بگذارید و مربع ششم را ببندید.
اسفنج بهجای الیاف، تفاوت اصلی است. الیاف فشردهنشدنی نیست و گوشهها را گرد میکند؛ یک مکعب اسفنجی که با کاتر بریدهاید، برای همیشه زاویههایش را نگه میدارد.
روبان را با یک نوار باریک زنجیرهبافی یا پایهکوتاه ببافید و دور جعبه بپیچید — از دو طرف، مثل روبان واقعی. پاپیون را جدا بسازید: یک نوار کوتاه که وسطش را با نخ محکم پیچیدهاید. اگر بخواهید روبان را گره بزنید، حجم گره در این اندازه بیش از حد بزرگ میشود.
رنگ روبان را در تضاد با جعبه انتخاب کنید. سفید و آبی ترکیب کلاسیکی است، اما کرم و زرشکی یا خاکستری و خردلی هم جواب میدهد. مهم این است که روبان از جعبه تیرهتر باشد نه روشنتر، وگرنه دیده نمیشود.
اگر میخواهید تعداد زیادی برای یک مهمانی ببافید، همهٔ مربعها را پشت سر هم ببافید و بعد وارد مرحلهٔ دوخت شوید. برای هر جعبه حدود بیست دقیقه وقت لازم است و با نخ باقیمانده هم قابل اجراست.
برای اینکه گوشههای جعبه بعد از مدتی گرد نشوند، اسفنج داخلی را دقیقاً هماندازه ببرید نه کوچکتر. اسفنج کوچکتر باعث میشود بافت روی خالی بیفتد و لبهها فرو بروند. اگر اسفنج ندارید، چند لایه مقوا که به هم چسباندهاید هم همان کار را میکند.
روبان را قبل از دوختن با بخار اتو صاف کنید؛ نوار بافتهشده معمولاً کمی لوله میشود و بعد از دوخت دیگر نمیشود صافش کرد.
