جاکلیدی بافتنی دوچرخهٔ نعنایی با سبد گل؛ نسخهٔ ظریف با نخ نازک

این دوچرخه نسخهٔ ظریف‌تری از طرح‌های معمول است: بدنهٔ نعنایی، چرخ‌های نارنجی با پره‌های نازک و یک سبد کوچک با گل‌های صورتی و کرم. تفاوت اصلی‌اش با نمونه‌های ضخیم‌تر، ضخامت نخ است.

وقتی با نخ نازک — شمارهٔ ده یا نازک‌تر — کار می‌کنید، جزئیات بیشتری می‌توانید بگذارید اما کنترل کشش سخت‌تر می‌شود. اگر نخ را زیادی بکشید، بافت سفت و بی‌انعطاف می‌شود و مفتول داخلش جا نمی‌رود؛ اگر شل ببافید، پره‌ها آویزان می‌شوند. تمرین روی یک نمونهٔ کوچک قبل از شروع، اینجا واقعاً لازم است.

پره‌های چرخ را با نخ نازک‌تر از بدنه بکشید. آن‌ها را بعد از تمام شدن حلقهٔ چرخ، مثل تار عنکبوت از یک لبه به لبهٔ مقابل ببرید و در مرکز به هم گره بزنید. شش تا هشت پره کافی است؛ بیشتر از آن در این اندازه به یک لکه تبدیل می‌شود.

رنگ نارنجی برای چرخ‌ها انتخاب جسورانه‌ای است که جواب می‌دهد، چون نعنایی رنگ سردی است و به یک لنگر گرم نیاز دارد. اگر چرخ‌ها را هم نعنایی ببافید، کل دوچرخه در پس‌زمینهٔ روشن گم می‌شود.

فرمان و زین را با نخ قهوه‌ای یا خردلی ببافید تا از بدنه جدا شوند. زین یک بیضی کوچک است و فرمان یک نوار خمیده که دو سرش کمی به پایین می‌آید.

مفتول داخل بدنه در نسخهٔ نازک اهمیت بیشتری دارد. بافت نازک به‌تنهایی هیچ استحکامی ندارد و بدون اسکلت، دوچرخه در جیب له می‌شود. مفتول را کامل بپوشانید تا نوکش از لای بافت بیرون نزند.

سبد را با تعداد کمی گل پر کنید — سه یا چهار تا. سبد پر از گل در این مقیاس، فقط یک تودهٔ رنگی است.

برای اینکه پره‌های نازک چرخ کشیده نشوند، جاکلیدی را در جیب پر از کلید نگذارید. اگر ناچارید، یک حلقهٔ بزرگ‌تر بین دوچرخه و دستهٔ کلید بگذارید تا فاصله ایجاد شود و کلیدها مستقیم روی پره‌ها فشار نیاورند.

رنگ نارنجی چرخ‌ها را با یک نقطهٔ نارنجی دیگر — مثلاً یک گل در سبد — تکرار کنید؛ رنگ تنها در یک نقطه، تصادفی به نظر می‌رسد.