یک هلال ماه سرمهای با ستارههای ریز زرد روی سطحش، یک ستارهٔ بزرگتر در بالا و دو ابر سفید کوچک در پایین. مجموعهای که هم میتواند جاکلیدی باشد و هم آویز کنار تخت کودک.
ساختن هلال متقارن سختترین بخش کار است. هلال یک نوار خمیده است و خم شدنش از اختلاف تعداد دانه بین لبهٔ داخلی و بیرونی میآید. روش مطمئن این است که دو قطعهٔ همشکل ببافید — بهجای بافت لولهای — و آنها را روی هم بگذارید، الیاف بینشان بریزید و دور تا دور را با پایهکوتاه به هم وصل کنید. اینطوری هر دو رو یکسان میشود و اگر قطعه بچرخد، پشتش زشت نیست.
ستارههای کوچک روی ماه را با نخ زرد و دوخت ستارهای اجرا کنید: سه بخیهٔ ضربدری روی هم. این سادهترین راه است و از بافت ستارههای میکروسکوپی خیلی تمیزتر در میآید.
ابرها را دولا و بدون الیاف ببافید تا نازک بمانند. ابر پفکرده در این ترکیب سنگین به نظر میرسد و توجه را از ماه میگیرد. آنها را با نخ سفید به پایین هلال بدوزید، ولی نه چسبیده — چند میلیمتر فاصله بگذارید تا حس شناور بودن ایجاد شود.
اگر میخواهید از این طرح بهعنوان آویز اتاق کودک استفاده کنید، بهجای حلقهٔ فلزی، بند بافتهشده بگذارید و چند قطعه را با فاصله به یک شاخهٔ چوبی وصل کنید. برای ایمنی، بند را کوتاه نگه دارید و آویز را خارج از دسترس تخت نصب کنید.
ترکیب رنگ در این طرح بیشتر از فرم اهمیت دارد. سرمهای تیره با زرد گرم بهترین تضاد را میسازد؛ اگر ماه را زرد و ستاره را هم زرد ببافید، هیچکدام دیده نمیشوند. سفید ابرها هم نقش جداکننده را بازی میکند.
برای اینکه ابرها در طول زمان زرد نشوند، نخ سفید را با درصد پلیاستر انتخاب کنید. پنبهٔ سفید خالص با گذشت ماهها و در تماس با هوا کمی کرم میشود، در حالی که سرمهای ماه هیچ تغییری نمیکند و همین اختلاف به چشم میآید.
یک هلال ماه سرمهای با ستارههای ریز زرد روی سطحش، یک ستارهٔ بزرگتر در بالا و دو ابر سفید کوچک در پایین. مجموعهای که هم میتواند جاکلیدی باشد و هم آویز کنار تخت کودک.
ساختن هلال متقارن سختترین بخش کار است. هلال یک نوار خمیده است و خم شدنش از اختلاف تعداد دانه بین لبهٔ داخلی و بیرونی میآید. روش مطمئن این است که دو قطعهٔ همشکل ببافید — بهجای بافت لولهای — و آنها را روی هم بگذارید، الیاف بینشان بریزید و دور تا دور را با پایهکوتاه به هم وصل کنید. اینطوری هر دو رو یکسان میشود و اگر قطعه بچرخد، پشتش زشت نیست.
ستارههای کوچک روی ماه را با نخ زرد و دوخت ستارهای اجرا کنید: سه بخیهٔ ضربدری روی هم. این سادهترین راه است و از بافت ستارههای میکروسکوپی خیلی تمیزتر در میآید.
ابرها را دولا و بدون الیاف ببافید تا نازک بمانند. ابر پفکرده در این ترکیب سنگین به نظر میرسد و توجه را از ماه میگیرد. آنها را با نخ سفید به پایین هلال بدوزید، ولی نه چسبیده — چند میلیمتر فاصله بگذارید تا حس شناور بودن ایجاد شود.
اگر میخواهید از این طرح بهعنوان آویز اتاق کودک استفاده کنید، بهجای حلقهٔ فلزی، بند بافتهشده بگذارید و چند قطعه را با فاصله به یک شاخهٔ چوبی وصل کنید. برای ایمنی، بند را کوتاه نگه دارید و آویز را خارج از دسترس تخت نصب کنید.
ترکیب رنگ در این طرح بیشتر از فرم اهمیت دارد. سرمهای تیره با زرد گرم بهترین تضاد را میسازد؛ اگر ماه را زرد و ستاره را هم زرد ببافید، هیچکدام دیده نمیشوند. سفید ابرها هم نقش جداکننده را بازی میکند.
برای اینکه ابرها در طول زمان زرد نشوند، نخ سفید را با درصد پلیاستر انتخاب کنید. پنبهٔ سفید خالص با گذشت ماهها و در تماس با هوا کمی کرم میشود، در حالی که سرمهای ماه هیچ تغییری نمیکند و همین اختلاف به چشم میآید.