جاکلیدی بافتنی قفس پاستلی با جوجه؛ آویز ظریف با گلهای ریز
این قفس نسخهٔ پاستلی و ظریفتری است: آبی خیلی روشن، با یک جوجهٔ زرد داخل و چند گل سفید کوچک روی حلقهٔ پایین. قفس باریکتر و بلندتر از نمونههای معمول است.
نسبت ارتفاع به عرض در قفس، جلوهٔ کلی را تعیین میکند. نسبت دو به یک — یعنی ارتفاع دو برابر عرض — قفس را ظریف و کشیده نشان میدهد. نسبت یک به یک، آن را به یک جعبه نزدیک میکند.
گنبد بالای قفس را با کمکردن تدریجی ببافید و در بالا یک حلقهٔ کوچک بگذارید. برای اینکه گنبد فرم قوسی خودش را نگه دارد و تخت نشود، باید کمکردنها را در رجهای اول کمتر و در رجهای آخر بیشتر کنید. کمکردن یکنواخت، مخروط میسازد نه گنبد.
در رنگهای پاستلی، جزئیات کمتر دیده میشوند. به همین دلیل در این طرح، برخلاف نسخهٔ آبی تیره، جوجه را زرد پررنگ انتخاب کنید تا از داخل قفس روشن جدا شود. اگر جوجه هم پاستلی باشد، در قفس گم میشود.
گلهای سفید روی حلقهٔ پایین را ریز و کم ببافید — سه یا چهار تا. قفس پاستلی خودش ملایم است و گل زیاد آن را بیشکل میکند.
میلههای قفس را با نخ نازکتر از بدنه بکشید. در این رنگ روشن، میلهٔ ضخیم سنگین و ناهماهنگ به نظر میرسد.
یک درِ کوچک روی یکی از وجهها — فقط با دوخت یک مستطیل و یک قفل ریز — جزئیاتی است که قفس را باورپذیر میکند و پنج دقیقه بیشتر وقت نمیگیرد.
این نسخه بیشتر برای آویز اتاق یا تزئین قفسه مناسب است تا جاکلیدی؛ رنگ روشن در جیب سریع کثیف میشود.
اگر قفس را کنار پنجره آویزان میکنید، هر چند ماه جای آن را عوض کنید. رنگهای پاستلی زیر نور مستقیم خیلی سریعتر از رنگهای اشباع میپرند و آبی روشن اولین رنگی است که کمرنگ میشود.
برای آویز اتاق، بهجای حلقهٔ فلزی از یک بند کتانی نازک استفاده کنید؛ فلز براق با رنگهای پاستلی نمیخواند و توجه را به خودش میگیرد.
