یک رشتهٔ آویز که در آن گلهای صورتی، غنچههای کوچک، برگهای سبز و مهرههای مروارید بهترتیب کنار هم چیده شدهاند و در بالا به یک بند صورتی نازک ختم میشود.
در آویز رشتهای، چیدمان از خود قطعات مهمتر است. اگر همهٔ گلها را پشت سر هم بگذارید، رشته یکنواخت میشود. الگوی خوب این است: یک عنصر بزرگ، یک مروارید، یک عنصر کوچک، یک برگ — و تکرار. تضاد اندازه است که ریتم میسازد.
طول کل رشته را حدود ده تا دوازده سانتیمتر بگیرید. کوتاهتر از این دیده نمیشود و بلندتر از آن موقع گذاشتن گوشی در جیب گیر میکند و کشیده میشود.
هر قطعه را روی یک نخ محکم — ترجیحاً نخ ماهیگیری نازک یا نخ ابریشمی مقاوم — رد کنید، نه روی خود نخ بافت. نخ کاموا در نقطهٔ عبور از مهره ساییده میشود و بعد از چند هفته پاره میشود.
برای اتصال به گوشی، از حلقهٔ باریکی استفاده کنید که از سوراخ قاب رد شود. اگر قاب گوشی سوراخ آویز ندارد، یک نوار نازک را زیر قاب و روی گوشی رد کنید — ولی حواستان باشد که ضخامتش قاب را بلند نکند.
مرواریدها را همه یکاندازه انتخاب نکنید. سه سایز مختلف — ریز، متوسط و یکی بزرگتر در پایین — به رشته وزن و تعادل بصری میدهد. مهرهٔ بزرگتر در پایین باعث میشود رشته صاف بیفتد.
رنگبندی صورتی و سبز کلاسیک است، اما همین طرح با کرم و کاراملی یا آبی و نقرهای، کاملاً حال دیگری پیدا میکند. ساختار تغییری نمیکند، فقط پالت.
اگر آویز را روی گوشی میبندید، طول کل رشته را طوری تنظیم کنید که از لبهٔ پایینی گوشی بیرون نزند. آویزی که بلندتر از گوشی باشد، هنگام گذاشتن روی میز زیر دستگاه میرود و گلها له میشوند. یک سانتیمتر کوتاهتر از ارتفاع گوشی، اندازهٔ امنی است.
اگر آویز را برای هدیه میسازید، طول رشته را قابل تنظیم بگذارید؛ فاصلهٔ سوراخ آویز تا لبهٔ گوشی در مدلهای مختلف فرق میکند.
یک رشتهٔ آویز که در آن گلهای صورتی، غنچههای کوچک، برگهای سبز و مهرههای مروارید بهترتیب کنار هم چیده شدهاند و در بالا به یک بند صورتی نازک ختم میشود.
در آویز رشتهای، چیدمان از خود قطعات مهمتر است. اگر همهٔ گلها را پشت سر هم بگذارید، رشته یکنواخت میشود. الگوی خوب این است: یک عنصر بزرگ، یک مروارید، یک عنصر کوچک، یک برگ — و تکرار. تضاد اندازه است که ریتم میسازد.
طول کل رشته را حدود ده تا دوازده سانتیمتر بگیرید. کوتاهتر از این دیده نمیشود و بلندتر از آن موقع گذاشتن گوشی در جیب گیر میکند و کشیده میشود.
هر قطعه را روی یک نخ محکم — ترجیحاً نخ ماهیگیری نازک یا نخ ابریشمی مقاوم — رد کنید، نه روی خود نخ بافت. نخ کاموا در نقطهٔ عبور از مهره ساییده میشود و بعد از چند هفته پاره میشود.
برای اتصال به گوشی، از حلقهٔ باریکی استفاده کنید که از سوراخ قاب رد شود. اگر قاب گوشی سوراخ آویز ندارد، یک نوار نازک را زیر قاب و روی گوشی رد کنید — ولی حواستان باشد که ضخامتش قاب را بلند نکند.
مرواریدها را همه یکاندازه انتخاب نکنید. سه سایز مختلف — ریز، متوسط و یکی بزرگتر در پایین — به رشته وزن و تعادل بصری میدهد. مهرهٔ بزرگتر در پایین باعث میشود رشته صاف بیفتد.
رنگبندی صورتی و سبز کلاسیک است، اما همین طرح با کرم و کاراملی یا آبی و نقرهای، کاملاً حال دیگری پیدا میکند. ساختار تغییری نمیکند، فقط پالت.
اگر آویز را روی گوشی میبندید، طول کل رشته را طوری تنظیم کنید که از لبهٔ پایینی گوشی بیرون نزند. آویزی که بلندتر از گوشی باشد، هنگام گذاشتن روی میز زیر دستگاه میرود و گلها له میشوند. یک سانتیمتر کوتاهتر از ارتفاع گوشی، اندازهٔ امنی است.
اگر آویز را برای هدیه میسازید، طول رشته را قابل تنظیم بگذارید؛ فاصلهٔ سوراخ آویز تا لبهٔ گوشی در مدلهای مختلف فرق میکند.