جاکلیدی بافتنی برش پیتزا با صورت خندان؛ آمیگورومی خوراکی
یک برش پیتزا با خمیر قهوهای، پنیر زرد، دایرههای قرمز پپرونی و چند نقطهٔ سبز؛ بهعلاوهٔ دو چشم و یک لبخند که کل قطعه را از یک تقلید غذا به یک شخصیت تبدیل میکند.
مثلث بافتنی از یک نوک شروع میشود و در هر رج پهنتر میشود. برای اینکه لبهها صاف بمانند و پلهپله نشوند، اضافهکردنها را دقیقاً در دانهٔ اول و آخر هر رج انجام دهید و همیشه یک دانه از لبه فاصله بگیرید. این تکنیک کوچک، تفاوت بین یک مثلث تمیز و یک مثلث دندانهدار است.
پیتزا از دو مثلث ساخته میشود که به هم دوخته و بینشان الیاف گذاشته میشود. مثلث بالایی زرد است — لایهٔ پنیر — و پایینی قهوهای روشن یعنی خمیر. لبهٔ خارجی مثلث، همان کنارهٔ پیتزاست و باید با نخ قهوهای و چند رج ضخیمتر بافته شود تا برجسته دیده شود.
پپرونیها دایرههای کوچک قرمزند که جداگانه بافته و روی سطح دوخته میشوند. سه تا چهار عدد کافی است و بهتر است نامتقارن چیده شوند؛ پیتزای واقعی هیچوقت پپرونیهایش را در فاصلهٔ مساوی ندارد. برای سبزیها، چند بخیهٔ کوتاه با نخ سبز روی سطح بزنید.
چهره را در آخر اضافه کنید. دو مهرهٔ ایمنی مشکی برای چشمها و یک خط دوخت برای دهان کافی است. اگر برای کودک زیر سه سال میبافید، بهجای مهره از دوخت با نخ مشکی استفاده کنید — مهره میتواند کنده شود.
برای اینکه پیتزا حالت تخت خودش را نگه دارد و باد نکند، الیاف را خیلی کم بگذارید؛ فقط آنقدر که فضای خالی پر شود. برش پیتزای پفکی، شبیه پیتزا نیست.
این طرح برای هدیهٔ بین دوستان یا آویز کیف دانشآموزی خوب جواب میدهد و چون کوچک است، با تهماندهٔ کاموا هم قابل اجراست.
اگر برای کودک میبافید، پپرونیها را با نخ بدوزید نه اینکه با چسب بچسبانید. قطعات چسبیده روی سطح بافت با کشیده شدن جدا میشوند و در این اندازه، قطعهٔ جداشده خطر بلعیده شدن دارد.
