جاکلیدی بافتنی توستر با نان تست؛ آمیگورومی لوازم آشپزخانه
یک توستر آبی با صورت خندان و دو نان تست که از بالایش بیرون زده. جزئیات کوچکی مثل دستگیرهٔ کناری و پایههای زیر دستگاه، آن را از یک جعبهٔ ساده جدا میکند.
بدنه یک مکعب مستطیل با گوشههای گرد است. برای اینکه گوشهها گرد شوند نه تیز، از بافت لولهای استفاده کنید — برخلاف طرحهایی مثل جعبهٔ کادو که گوشهٔ تیز میخواهند، توستر واقعی هم گوشههای گرد دارد.
شکاف بالای توستر را در حین بافت جا بگذارید: در رج بالایی، بهجای بستن کامل، یک ردیف دانه را باز بگذارید و لبهاش را با نخ تیرهتر دور بزنید. این کار هم شکاف را مشخص میکند و هم لبهاش را محکم نگه میدارد.
نانها را جدا ببافید و داخل شکاف بگذارید — نه دوخته. اگر آزاد باشند، میتوانید بیرون بکشید و دوباره بگذارید، و همین کوچکترین حرکت، جاکلیدی را به یک اسباببازی تبدیل میکند. البته برای اینکه گم نشوند، هر نان را با یک نخ کوتاه به داخل توستر وصل کنید.
شکل نان تست را با دو گوشهٔ گرد در بالا و دو گوشهٔ صاف در پایین ببافید. اگر مستطیل ساده ببافید، شبیه نان نمیشود.
دستگیرهٔ کناری یک نوار کوچک است که از پهلو بیرون میزند. آن را با نخ خاکستری یا نقرهای ببافید تا حس فلز بدهد. یک دکمهٔ ریز هم میتواند نقش کلید تنظیم را بازی کند.
صورت خندان را ساده نگه دارید: دو نقطه و یک قوس. توستر با صورت پیچیده، به یک شخصیت کارتونی تبدیل میشود و از حالت شیء آشپزخانه در میآید.
آبی روشن با نانهای کرم، ترکیب رایج و خوشرنگی است؛ اگر توستر را قرمز ببافید، پرانرژیتر میشود.
برای اینکه نانها از توستر بیرون نیفتند و گم نشوند، نخ اتصالشان را از داخل بدنه رد کنید و در کف گره بزنید. نخ کوتاه بیرونی زود پاره میشود، اما نخی که داخل بدنه لنگر دارد سالها میماند.
نانها را کمی نامتقارن بیرون بگذارید — یکی بلندتر از دیگری؛ دو نان کاملاً همارتفاع، صحنه را ایستا و مصنوعی میکند.
