جاکلیدی بافتنی ون کلاسیک سفید و آبی؛ آمیگورومی رترو

یک ون کلاسیک با نیمهٔ بالایی سفید و نیمهٔ پایینی آبی، پنجره‌های بزرگ و چرخ‌های مشکی. فرم گرد و گوشه‌های نرمش، همان چیزی است که آن را رترو نشان می‌دهد.

تقسیم رنگ افقی، ویژگی اصلی این طرح است. مرز بین سفید و آبی باید یک خط کاملاً صاف باشد و همین‌جاست که اکثر کارها خراب می‌شود. برای رسیدن به خط صاف، تعویض رنگ را در آخرین کشش آخرین پایهٔ رج قبلی انجام دهید — نه در ابتدای رج جدید. اگر در ابتدای رج عوض کنید، یک پله در محل تعویض ایجاد می‌شود.

بدنه را به‌صورت لوله‌ای و در جهت طول ون ببافید، بعد دو سر را با دو مستطیل ببندید. این روش نسبت به بافت از جلو به عقب، خط رنگ را افقی و پیوسته نگه می‌دارد.

گوشه‌های ون باید گرد باشند. برای این کار، در چهار لبهٔ طولی، به‌جای گوشهٔ تیز، دو رج با کم‌کردن ملایم اجرا کنید. ون کلاسیک هیچ گوشهٔ تیزی ندارد.

پنجره‌ها را از نمد آبی روشن یا خاکستری ببرید و بدوزید. پنجرهٔ جلو باید پهن‌تر و پنجره‌های کناری باریک‌تر و تکراری باشند. یک خط سفید بین پنجره‌های کناری، ستون‌های بدنه را نشان می‌دهد.

چرخ‌ها را از دو دیسک مشکی با یک مرکز خاکستری بسازید. برای اینکه ون صاف بایستد، هر دو چرخ یک طرف باید کاملاً هم‌راستا دوخته شوند. با سنجاق ثابت کنید و روی میز تست کنید.

سپر و چراغ‌های جلو را با چند بخیه با نخ نقره‌ای و زرد اجرا کنید. این جزئیات کوچک، ون را از یک جعبهٔ رنگی به یک خودرو تبدیل می‌کند.

یک باربند کوچک روی سقف با چند نوار بافته، حس سفر را کامل می‌کند.

اگر خط مرزی بین سفید و آبی کمی ناصاف در آمد، یک نوار باریک نقره‌ای یا کرم روی همان خط بدوزید. در ون‌های کلاسیک واقعی هم یک نوار فلزی روی همین مرز هست، پس این اصلاح کاملاً طبیعی به نظر می‌رسد.