بند ساعت بافتنی سبز با گل بنفش و آویز مروارید؛ اکسسوری دستساز
یک بند ساعت بافتهشده با نخ سبز نعنایی، یک گل بنفش برجسته روی مچ و چند آویز مروارید که از لبهاش آویزان است. ساعت معمولی را به یک قطعهٔ زیورآلات تبدیل میکند بدون اینکه لازم باشد ساعت جدیدی بخرید.
قبل از هر چیز، فاصلهٔ بین دو شاخک قاب ساعت را اندازه بگیرید — معمولاً بین چهارده تا بیست میلیمتر. عرض بند باید دقیقاً همین اندازه باشد. یک نمونهٔ کوتاه ببافید، عرضش را چک کنید، و اگر نخورد تعداد دانهها را کم یا زیاد کنید. این تنها اندازهای است که جای خطا ندارد.
دور مچ را هم اندازه بگیرید و یک سانتیمتر آزادی اضافه کنید. طول کل دو بند با هم باید برابر این عدد منهای قطر قاب ساعت باشد. یادتان باشد که بافت پنبهای بعد از چند بار استفاده کمی باز میشود، پس از همان اول تنگتر ببافید نه گشادتر.
برای اتصال به ساعت، انتهای بند را دور فنر ساعت بپیچید و از پشت بدوزید. راه محکمتر این است که یک حلقهٔ کوچک در انتهای بند ببافید و فنر را از داخلش رد کنید — اینطوری وزن روی درز نمیافتد.
گل را روی بند دست چپ و کمی بالاتر از قاب ساعت بدوزید، نه دقیقاً کنار آن. اگر چسبیده به قاب باشد، هنگام خم شدن مچ به قاب فشار میآورد و اذیت میکند.
برای بست، دکمه و حلقه سادهترین گزینه است و از قفل فلزی که باید بدوزید مطمئنتر. سه حلقه در فاصلههای مختلف ببافید تا بند قابل تنظیم باشد؛ دور مچ در طول روز کمی تغییر میکند.
مرواریدهای آویز را با نخ محکم و گره دوگانه ببندید. یک مروارید افتاده روی زمین، اولین چیزی است که کار دستساز را ناکارآمد نشان میدهد.
اگر گل روی بند بعد از مدتی کج نشست، مشکل از دوخت تکنقطهای است. آن را باز کنید و این بار از سه نقطه — بالا، پایین و مرکز — بدوزید. گل با دوخت سهنقطهای در طول سال هم زاویهاش را نگه میدارد.
