عکس دو حلقه در قاب طاق حرم با گلدسته و گنبد طلایی
قاب این عکس را خود معماری ساخته است: طاقی بلند با کاشیکاری فیروزهای، لاجوردی و طلایی که دور تا دور تصویر را گرفته و مقرنسهای تیرهای در بالای قوس دارد. از میان این طاق، صحن روشن دیده میشود؛ دو گلدستهٔ بلند با بدنهٔ فیروزهای و سرِ طلایی، گنبدی طلایی در میانه، ساختمانهای آجری اطراف و ردیفی از گلدانهای سفید روی سنگفرش.
درست در مرکز این دهانه، دو دست از دو طرف وارد شدهاند و هر کدام یک حلقه را میان انگشت شست و اشاره نگه داشتهاند؛ یکی طلایی و یکی نقرهای، و دو حلقه چنان نزدیکاند که تقریباً به هم میرسند. آستین سمت چپ، سفید با ردیفی از توپیهای ریز است و دست سمت راست، بدون آستین و ساده.
عکاس دو حلقه را دقیقاً میان دو گلدسته قرار داده؛ یعنی چهار عنصر عمودی — دو گلدسته و دو دست — در یک ترکیب متقارن نشستهاند و گنبد در مرکز، پشت حلقهها ایستاده. این دقت در جایگذاری، چیزی است که عکس را از یک عکس یادگاری ساده جدا میکند.
نوردهی برای بیرون تنظیم شده و به همین دلیل کاشیکاری داخل طاق کمی تیرهتر مانده و مثل قابی طبیعی عمل میکند. آسمان روشن و کمی مهآلود است و رنگها ملایماند: فیروزهای، طلایی، سفید و خاکستری روشن.
برای زوجهایی که پیش از مراسم به زیارت میروند و میخواهند اولین عکس حلقههایشان همانجا گرفته شود، این قاب یک الگوی کامل است. نکتهٔ کلیدی، پیدا کردن یک طاق یا ورودی است که بتوان از داخل آن به بنا نگاه کرد؛ بقیهٔ کار را خود معماری انجام میدهد.
اگر به گلدانهای سفید ردیفشده در پایین کادر دقت کنید، فاصلهشان منظم است و مثل خطکشی، عمق صحن را نشان میدهد. عکاس این ردیف را عمداً در کادر نگه داشته تا فاصلهٔ میان طاق و بنای پشت آن حس شود. بدون این عناصر میانی، گنبد و گلدستهها مسطح و چسبیده به قاب دیده میشدند.
