فرنی دسری است که همهچیزش به بافت بستگی دارد؛ باید نرم و لطیف باشد، بدون کوچکترین گلوله. رسیدن به این بافت، دو شرط دارد: مخلوط کردن کامل مواد پیش از حرارت، و هم زدن مداوم روی شعلهٔ ملایم.
مواد لازم: شیر ۴ لیوان، شکر ۱/۲ لیوان، آرد برنج ۱/۳ لیوان، نشاستهٔ ذرت ۲ قاشق غذاخوری، گلاب ۲ قاشق غذاخوری، کره ۲۰ گرم، پستهٔ خردشده به مقدار لازم برای تزئین.
طرز تهیه: آرد برنج و نشاستهٔ ذرت را در کاسهای بریزید و شیر را کمکم اضافه کنید و با همزن دستی خوب مخلوط کنید تا هیچ گلولهای باقی نماند. مخلوط را در قابلمه بریزید و روی حرارت قرار دهید.
شکر را اضافه کنید، حرارت را کم کنید و به هم زدن ادامه دهید تا مواد کمی غلیظ شود. وقتی فرنی به غلظت دلخواه رسید — تُردتر از حلیم و غلیظتر از شیر — از روی حرارت بردارید.
کره و گلاب را اضافه کنید و خوب هم بزنید تا کره ذوب و مواد یکدست شود. فرنی را در ظرفهای مورد نظر بریزید و سطح آن را صاف کنید. با پستهٔ خردشده و کمی گل محمدی تزئین کنید و بعد از خنک شدن در یخچال قرار دهید.
نکات طلایی: برای بافتی لطیفتر، حتماً مواد را قبل از قرار دادن روی حرارت مخلوط و صاف کنید. حرارت باید ملایم باشد و مدام هم بزنید تا فرنی نبُرد و ته نگیرد. گلاب را در پایان اضافه کنید تا عطر آن حفظ شود. فرنی را پس از خنک شدن در یخچال نگهداری کنید تا فرم بهتری بگیرد.
در تصویر، فرنی در کاسههای سرامیکی کرمرنگ سرو شده و سطحش با پستهٔ خردشده، گلبرگ گل محمدی و کمی دارچین تزئین شده است. سطح صاف و براق فرنی نشان میدهد بافت کاملاً یکدست شده — همان نتیجهای که هم زدن مداوم و حرارت ملایم میدهد.
فرنی در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژهای دارد و معمولاً برای بیمار، نوزاد یا بعد از عمل جراحی هم پخته میشود، چون هضمش آسان است و انرژی میدهد. در آن حالت معمولاً شکر کمتری استفاده میشود و گاهی بهجای آرد برنج از خود برنج نیمکوب و آسیابشده استفاده میکنند. برای نسخهٔ مجلسی هم میتوانید یک لایهٔ نازک زعفران دمکرده روی سطح بریزید تا نقش زرد و سفید بسازد.
فرنی دسری است که همهچیزش به بافت بستگی دارد؛ باید نرم و لطیف باشد، بدون کوچکترین گلوله. رسیدن به این بافت، دو شرط دارد: مخلوط کردن کامل مواد پیش از حرارت، و هم زدن مداوم روی شعلهٔ ملایم.
مواد لازم: شیر ۴ لیوان، شکر ۱/۲ لیوان، آرد برنج ۱/۳ لیوان، نشاستهٔ ذرت ۲ قاشق غذاخوری، گلاب ۲ قاشق غذاخوری، کره ۲۰ گرم، پستهٔ خردشده به مقدار لازم برای تزئین.
طرز تهیه: آرد برنج و نشاستهٔ ذرت را در کاسهای بریزید و شیر را کمکم اضافه کنید و با همزن دستی خوب مخلوط کنید تا هیچ گلولهای باقی نماند. مخلوط را در قابلمه بریزید و روی حرارت قرار دهید.
شکر را اضافه کنید، حرارت را کم کنید و به هم زدن ادامه دهید تا مواد کمی غلیظ شود. وقتی فرنی به غلظت دلخواه رسید — تُردتر از حلیم و غلیظتر از شیر — از روی حرارت بردارید.
کره و گلاب را اضافه کنید و خوب هم بزنید تا کره ذوب و مواد یکدست شود. فرنی را در ظرفهای مورد نظر بریزید و سطح آن را صاف کنید. با پستهٔ خردشده و کمی گل محمدی تزئین کنید و بعد از خنک شدن در یخچال قرار دهید.
نکات طلایی: برای بافتی لطیفتر، حتماً مواد را قبل از قرار دادن روی حرارت مخلوط و صاف کنید. حرارت باید ملایم باشد و مدام هم بزنید تا فرنی نبُرد و ته نگیرد. گلاب را در پایان اضافه کنید تا عطر آن حفظ شود. فرنی را پس از خنک شدن در یخچال نگهداری کنید تا فرم بهتری بگیرد.
در تصویر، فرنی در کاسههای سرامیکی کرمرنگ سرو شده و سطحش با پستهٔ خردشده، گلبرگ گل محمدی و کمی دارچین تزئین شده است. سطح صاف و براق فرنی نشان میدهد بافت کاملاً یکدست شده — همان نتیجهای که هم زدن مداوم و حرارت ملایم میدهد.
فرنی در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژهای دارد و معمولاً برای بیمار، نوزاد یا بعد از عمل جراحی هم پخته میشود، چون هضمش آسان است و انرژی میدهد. در آن حالت معمولاً شکر کمتری استفاده میشود و گاهی بهجای آرد برنج از خود برنج نیمکوب و آسیابشده استفاده میکنند. برای نسخهٔ مجلسی هم میتوانید یک لایهٔ نازک زعفران دمکرده روی سطح بریزید تا نقش زرد و سفید بسازد.