این کارت هفت دسر پرطرفدار را در یک قاب کنار هم میگذارد تا بشود بین آنها انتخاب کرد. همه در ظرفهای شیشهای شفاف سرو شدهاند و در هر کدام یک قاشق فرو رفته تا بافت داخل دیده شود.
تیرامیسو: در ظرف مستطیلی، با رویهٔ ضخیم پودر کاکائو و لایههای بیسکویت لیدی فینگر و کرم ماسکارپونه در مقطع. تکههای شکلات تلخ کنار ظرف چیده شده.
کرم بروله: در ظرف گرد و کمعمق، با رویهٔ کاراملی طلایی و شکسته که زیرش کرم زرد وانیلی پیداست. غلافهای وانیل و یک توت فرنگی کنار آن گذاشته شده.
پاناکوتا: در کاسهٔ گرد، با لایهٔ سفید در پایین و لایهٔ سرخ سس میوههای قرمز در بالا که با تمشک و بلوبری تازه پوشیده شده.
ژله بستنی: در ظرف مربعی، با مکعبهای رنگی ژله که در بستر سفید کرم بستنی معلق ماندهاند.
چیزکیک یخچالی گیلاس: کف بیسکویتی، لایهٔ کرم پنیری سفید و رویهٔ گیلاس با سس سرخ؛ چند گیلاس تازه هم کنار ظرف است.
ترافل: لایههای کیک، کرم سفید و مربای سرخ با رویهٔ شکلات رندهشده.
ترافل شکلاتی: نسخهٔ تیرهتر همان، با کرم شکلاتی و کیک کاکائویی و رویهٔ ضخیم شکلات رندهشده.
چیزی که این هفت دسر را در یک خانواده قرار میدهد، این است که هیچکدام فر نمیخواهند یا فقط پخت بسیار کوتاهی دارند، همه در یخچال فرم میگیرند، و همه در ظرف بزرگ آماده و در لحظهٔ سرو برش زده یا کشیده میشوند. برای کسی که میخواهد برای عصرانه یا مهمانی یک دسر انتخاب کند، این مقایسهٔ تصویری کار را ساده میکند: اگر وقت کم دارید سراغ پاناکوتا یا ژله بستنی بروید، اگر میخواهید از قبل آماده کنید ترافل و تیرامیسو بهتر جواب میدهند، و اگر دنبال چیزی متفاوت هستید کرم بروله انتخاب متمایزی است.
اگر برای مهمانی میخواهید بین این هفت دسر انتخاب کنید، به سه چیز فکر کنید: زمان، فضای یخچال و ذائقهٔ مهمانها. تیرامیسو و ترافل را باید از شب قبل آماده کنید اما جای زیادی نمیگیرند؛ ژله بستنی رنگ و شادی میآورد و برای جمعهای خانوادگی با بچه بهتر جواب میدهد؛ و کرم بروله تنها گزینهای است که در ظرفهای تکی سرو میشود و برای میز رسمی مناسبتر است.
این کارت هفت دسر پرطرفدار را در یک قاب کنار هم میگذارد تا بشود بین آنها انتخاب کرد. همه در ظرفهای شیشهای شفاف سرو شدهاند و در هر کدام یک قاشق فرو رفته تا بافت داخل دیده شود.
تیرامیسو: در ظرف مستطیلی، با رویهٔ ضخیم پودر کاکائو و لایههای بیسکویت لیدی فینگر و کرم ماسکارپونه در مقطع. تکههای شکلات تلخ کنار ظرف چیده شده.
کرم بروله: در ظرف گرد و کمعمق، با رویهٔ کاراملی طلایی و شکسته که زیرش کرم زرد وانیلی پیداست. غلافهای وانیل و یک توت فرنگی کنار آن گذاشته شده.
پاناکوتا: در کاسهٔ گرد، با لایهٔ سفید در پایین و لایهٔ سرخ سس میوههای قرمز در بالا که با تمشک و بلوبری تازه پوشیده شده.
ژله بستنی: در ظرف مربعی، با مکعبهای رنگی ژله که در بستر سفید کرم بستنی معلق ماندهاند.
چیزکیک یخچالی گیلاس: کف بیسکویتی، لایهٔ کرم پنیری سفید و رویهٔ گیلاس با سس سرخ؛ چند گیلاس تازه هم کنار ظرف است.
ترافل: لایههای کیک، کرم سفید و مربای سرخ با رویهٔ شکلات رندهشده.
ترافل شکلاتی: نسخهٔ تیرهتر همان، با کرم شکلاتی و کیک کاکائویی و رویهٔ ضخیم شکلات رندهشده.
چیزی که این هفت دسر را در یک خانواده قرار میدهد، این است که هیچکدام فر نمیخواهند یا فقط پخت بسیار کوتاهی دارند، همه در یخچال فرم میگیرند، و همه در ظرف بزرگ آماده و در لحظهٔ سرو برش زده یا کشیده میشوند. برای کسی که میخواهد برای عصرانه یا مهمانی یک دسر انتخاب کند، این مقایسهٔ تصویری کار را ساده میکند: اگر وقت کم دارید سراغ پاناکوتا یا ژله بستنی بروید، اگر میخواهید از قبل آماده کنید ترافل و تیرامیسو بهتر جواب میدهند، و اگر دنبال چیزی متفاوت هستید کرم بروله انتخاب متمایزی است.
اگر برای مهمانی میخواهید بین این هفت دسر انتخاب کنید، به سه چیز فکر کنید: زمان، فضای یخچال و ذائقهٔ مهمانها. تیرامیسو و ترافل را باید از شب قبل آماده کنید اما جای زیادی نمیگیرند؛ ژله بستنی رنگ و شادی میآورد و برای جمعهای خانوادگی با بچه بهتر جواب میدهد؛ و کرم بروله تنها گزینهای است که در ظرفهای تکی سرو میشود و برای میز رسمی مناسبتر است.